Snellezen in India

Begin november 2017 verbleef ik één week in India. Dit om een cirkel te sluiten. Negentwintig jaar geleden was ik er al eens voor een periode van zes maanden, waarvan drie als uitwisselingsstudent bij een ontwikkelingsproject in een klein dorpje. En deze maand was ik er terug. Het voelde een beetje als terugreizen in de tijd. Een tijd die ginder precies nog harder heeft gelopen dan bij ons. Ze beschikken nu over nette wegen zonder putten en gaten, huizen met stevige daken, bedden, stoelen, tafels en zelfs toiletten en badkamers (vooralsnog zonder stromend water in de dorpen). In 1988 waren het nog éénkamerhutten in leem en stro en verder niets. India is er in dertig jaar gigantisch op vooruit gegaan. 

Ik verbleef een week in de buurt van Chitradurga op ruim 200 kilometer van Bangalore (Zuid-India). Ik werd als een koning ontvangen bij de viering van Vimukti, de huidige organisatie van mijn toenmalige gastvader. Vimukti zet in op kinderrechten en slaagt erin om elk jaar duizenden jongeren langer op school te houden. Jongeren die anders op 14 jaar gedwongen moeten afhaken omdat ze van hun ouders uit werken moeten gaan of, jawel, reeds uitgehuwelijkt worden. 

Ik kreeg ook de kans om er enkele SmartReading klassen te geven en was heel benieuwd of dezelfde snelleesprincipes toepasbaar zouden zijn in een Aziatische taal met een totaal ander geschrift. De lokale taal heet Kannada, dit is een Dravische taal met een eigen geschrift (anders dan Hindi dat hier wel mee verwant is). 

Eerst gaf ik een workshop van twee uur voor de staf en enkele vrijwilligers van Vimukti zelf. Ook zij hebben heel wat documenten te lezen voor hun werk. Het werd me al heel snel duidelijk dat lezen bij hen op precies dezelfde wijze gaat als bij ons.  Al zijn de lettertekens van hun schrift heel beeldend (zoals bij het Chinees), toch verklanken ook zij de woorden in hun hoofd. Men leest er ook zonder aanwijzer en ze doen net als wij dagen of weken over één enkel boek. Dyslexie is ook ginder heel gekende leesstoornis. 

Hierbij enkele foto’s met de deelnemers aan de workshop : 

 

De tweede workshop gaf ik aan een groep studenten van de lerarenopleiding en haalde hierbij de derde pagina van de plaatselijke krant. Twee studentes gaven hun mening en waren vooral verbaasd met het behaalde resultaat op zulk een korte tijd.

 

Jongens aan de linker- en meisjes aan de rechterkant van het gangpad. 

 

Conclusie : lezen werkt voor hen op precies dezelfde manier als bij ons. Snellezen dus ook!
Het viel me ook op dat ook zij net als wij voortdurend op zoek zijn naar manieren om hun capaciteiten maximaal te kunnen inzetten en hun efficiëntie te verhogen. 
Mocht ik ooit in België zonder werk komen te zitten, dan weet ik alvast waar naartoe.

Met breinvriendelijke groeten,

Peter 
P.S. Wil je meer weten over SmartReading? Klik hier voor een overzicht van onze opleidingen.

Deel deze tip!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Laat een reactie achter